Het voornaamste denkbeeld van dit stelsel was, dat we zelfs geen klein deel van onze vermogens en krachten gebruiken. We hebben, om het zo uit te drukken, een zeer grote en fijne organisatie in ons, maar weten niet hoe we daarvan gebruik moeten maken. In deze groep werden bepaalde oosterse metaforen gebruikt en ik kreeg te horen, dat we in ons een huis met prachtige meubelen hebben, met een bibliotheek en nog veel meer andere kamers, maar dat wij in het souterrain wonen en in de keuken, en daar niet uit kunnen. Als mensen ons vertellen wat dit huis op de hogere verdiepingen herbergt, geloven we ze niet, of lachen ze uit, of noemen het bijgeloof, sprookjes of fabels.

Drie dingen vergrendelen de deur van het hart: kritiek, onverschilligheid en pessimisme